In dit mooie prentenboek ontmoeten we drie tovenaars die problemen hebben. Ze willen gekleurde ballonnen toveren, maar het lukt niet. Ze sturen Konijntje erop uit om iemand te zoeken die de tovermelodie wel kent. Konijntje gaat zoeken op de kermis, maar de bijzondere ballon verliest zijn lucht en komt zo op de grond terecht. Iedereen loopt achteloos voorbij. Maar een klein meisje, Effi is haar naam, hoort Konijntje en komt naar de ballon toe. Ze blaast de ballon weer op. Konijntje vraagt Effi mee te gaan naar het huisje van de tovenaars. Konijntje leidt haar door de massa ernaar toe. Daar vragen de tovenaars haar het liedje te zingen dat ze op de kermis aan het zingen was. Nu lukt het toverwerk wel. Weldra zit het hele huis vol ballonnen. Het raam wordt geopend en de ballonnen vliegen in een lange sliert de lucht in. Wat zijn de tovenaars en Effi blij!
Een groot prentenboek met een verrassend uitklapblad op het einde.
"De vormgeving van Wout Olaerts volgt de nieuwe trend. Hij speelt met lettertypes, laat zijn letters dansen en in en uit de felgekleurde prenten lopen. De woorden van de tovenaars komen uit een oude tikmachine met vette letters. De mannetjes zijn zelf aardig en nors tegelijk en ook wat dik en dubbelkinnig. (...) Al bij al zijn het drie aandoenlijke ventjes, Rom, Dom en Brom. In De ballon van de tovenaars is het kleine meisje de grote held." (De Morgen; 11 juni 1998)
"Mooie kleurtekeningen met een tekst die in verschillende lettertypes werd gedrukt. De kleine kinderen waren meer geïnteresseerd in de inhoud, terwijl de grotere kinderen snel experimenteerden met verschillende lettertypes. Ze behaalden daar mooie resultaten mee! Een knappe en originele creatie." (Schokla; 1998/1999)
