Daantje Traantje huilde altijd en overal: als hij naar school ging, als het bedtijd was, als hij spinazie moest eten... Op een dag huilde Daantje zo hard dat zijn tranen een vijver vormden in de tuin. Een vogel en een kikker ontdekten deze vijver en spatten er vrolijk in rond. De volgende dag zat de vijver vol met dieren. Ze dwongen Daantje om meer te huilen, zodat de vijver nog groter werd. 's Avonds was Daantje zo uitgeput dat hij zijn spinazie opat zonder ook maar één traantje te laten. Maar de dieren wilden nog meer water, en nog en nog...
Een fantasierijk verhaal over een ontroostbaar jongetje, met erg kleurrijke prenten.
"Vlot geschreven verhaal over emoties en vriendschap. Het taalgebruik en de woordkeuze zijn aangepast aan het niveau van kleuters. Over de hele lijn is het een zeer verzorgd boekje zowel wat de lay-out, de inhoud van het verhaal als de illustraties betreft. Het kleurgebruik, de expressie en de quasi naïeve eenvoud van de tekeningen zijn zeer aantrekkelijk. Het lijken soms bijna schilderijtjes. Een geslaagd prentenboek met een origineel verhaal, leuk om voor te lezen en mooi om naar te kijken." (Klapper; december 2004) "Maar hij is ook een aandoenlijk hulpeloos ventje dat wat te gemakkelijk zijn tranen de vrije loop laat. Zijn gehuil om het minste geringste roept daarom geen ergernis op maar medeleven. Misschien zelfs zou je graag lekker een potje meejanken. Maar daar zijn de prenten dan weer te vrolijk, te geestig, te zomers voor; zo aanstekelijk ook dat je van al dat bruisends geen spat wilt missen." (Prov. Zeeuwse Courant; 26 februari 2005)
