Floris is onlangs verhuisd van de stad naar een dorp. Hij is eenzaam en sluit zich zonder nadenken bij een jeugdbende aan. Wanneer hij betrapt wordt op vandalisme moet hij als straf een aantal uren gemeenschapsdienst doen. Floris moet het naburige bos helpen schoonhouden. Tijdens de vele uren in het bos vindt Floris langzaam maar zeker zichzelf terug. Hij gaat van het bos houden en verandert zijn naam in Bioboy. Als het erop lijkt dat het bos moet wijken voor een nieuwe industriezone, beschouwt Bioboy het als zijn taak om het bos te redden.
Een meeslepend verhaal over een tiener die in de natuur in het reine komt met zichzelf, en als gevolg daarvan ijvert voor bosbehoud.
De pers over ' Bioboy '
'Een vlot een meeslepend verhaal. De taal is no-nonsense, en de herkenbaarheid en het engagement zijn belangrijker dan de poëtische kracht. Toch ontbreekt het dit verhaal niet aan poëtische verstilling. [...] Een sterk, pretentieloos boek over en voor pubers, en over hun onvermoeibare drang om het beter te doen dan al hun voorgangers.' (De Leeswelp, mei 2007)
"Inge Misschaert schrijft dit hedendaagse, geëngageerde milieuverhaal (haar debuut!) in een aantrekkelijke, onderkoeld Angelsaksische stijl. Zonder nutteloze details, maar met een vlotte pen die af en toe een cynisch krasgeluid laat horen." (Kerk + Leven, 20 juni 2007)
